Vlieland 2023: Vlieland in 4 dagen

Dag 1 - Op weg naar Vlieland

Vanochtend zijn we tegen half zeven vertrokken naar Harlingen.

Ze houden hier van Friesland:

Omdat het koningsdag is, was het mooi rustig op de weg. Tegen 8 uur kwamen we aan op de parkeerplaats, ruim op tijd voor de boot van 9 uur.

De tocht naar Vlieland duurt 1,5 uur en is eigenlijk zo voorbij. Onderweg kun je eten halen bij het winkeltje en een beetje naar buiten kijken of op het dek rondlopen:

Vlak voor Vlieland kom je langs zandplaat De Richel, waar je zeehonden kunt zien.

We waren tegen 11 uur bij het hotel. De kamer was nog niet klaar, maar ze zouden bellen als het zover was. Dat was dus 5 minuten later al! Nadat we de koffer op de kamer hadden gezet zijn we naar de fietsverhuur gegaan om fietsen op te halen. "Normale" fietsen, wat achteraf niet zo slim bleek, want er zijn toch aardig wat heuvels op het eiland. De vuurtoren in vanaf bijna het hele eiland te zien:

We zijn eerst naar Het Posthuys gefietst. Dit hotelletje ligt 10 kilometer van het dorp en heeft een leuk terras.

Het was lekker weer, dus daar kon je mooi zitten. En eten:

Vanaf het Posthuys zijn we via de duinen aan de noordkant van Vlieland naar de vuurtoren gefietst.

Het strand, flink breed:

Onderweg kwamen we langs het Bunkermuseum "Stelling 12H", dat helaas gesloten was vandaag. De Duitse bunker was onderdeel van Hitler's Atlantik Wall, die van Noorwegen tot Spanje liep. Er waren 6000 bunkers in totaal, waarvan er 510 in Nederland stonden.

In de duinen lopen aardig wat fazanten rond:

En meeuwen, uiteraard:

Mooi afwisselend landschap. Sommige stukken lijken op de Veluwe:

Vanaf de bunker zijn we naar de vuurtoren gefietst. Het laatste stuk moest je lopen, want dat ging met een trap omhoog.

De duin waar de toren op staat is zo'n 40 meter hoog. De vuurtoren zelf is maar 16,8 meter. Daarmee is het de kleinste vuurtoren van Nederland. Ze noemen hem dan ook de Rode Kabouter. De lamp bovenop draait niet rond, maar er zit een draaiende kap voor.

Geiten, bij de vuurtoren:

Naast de vuurtoren zit de kaasmakerij van Vlieland. In deze kaasbunker maken ze onder andere Vlielander Bunkerkaas met zeewier.

Vanaf de vuurtoren was het een klein stukje terugfietsen naar het dorp. Gelukkig allemaal wat vlakker dan door de duinen. Na nog even bij het 'Vlieland Groet U' bord te hebben gekeken hebben we de fietsen ingeleverd en zijn naar het hotel gegaan.

Terug in het dorp was het koningsdagfeest nog in volle gang. Ze nemen dat hier vrij serieus. Om 6 uur vanochtend was de kickoff met trompetters die op een paard door het dorp gingen.

'S avonds zijn we gaan eten bij restaurant Zeezicht, met een lekker Vlielands biertje. Tij Tripel:

Met kibbeling:

Na het eten hebben we nog een stukje over de Waddenwijk gelopen. Langs het standbeeld van Willem de Vlamingh, een ontdekkingsreiziger die in 1640 op Oost-Vlieland is geboren:

De dijk:

Een beeld van een zeearend. Het zag er wat klein uit, voor een arend:

De vuurtoren ging rond een uur of 9 aan, vanaf de kamer:

Dag 2 - Vliehors Express

Vanochtend zijn we via de dijk naar Poiesz supermarkt gelopen. Het klinkt een beetje Pools, maar is schijnbaar een keten die al sinds 1923 in noord Nederland zit. Vanaf de supermarkt gingen we via de Dorpsstraat terug naar het hotel. Halverwege de Dorpsstraat stond een oude vliegtuigmotor die in 1999 is opgevist uit de Waddenzee. De Bristol Pegasus XVIII motor komt van een Britse Hampden bommenwerper. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er 10 van deze bommenwerpers rond Vlieland en Terschelling verloren gegaan.

Het oude raadhuis aan de Dorpstraat. Dit raadhuis werd in 1855 gebouwd ter vervanging van het raadhuis uit 1598.

Achter het raadhuis staat de Nicolaaskerk. De kerk dateert uit 1605 en is een van de oudste oorspronkelijk protestantse kerkgebouwen in Nederland:

Veel onderdelen in de kerk, zoals de kerkbanken, zijn gemaakt van juthout. De kroonluchters in de kerk zijn geschonken door de koning van Zweden en Michiel de Ruijter.

Deze walviskaken werden vroeger als grafstenen gebruikt:

Schuin achter de kerk staat het diaconiehuis, waar men zich ontfermde over de wezen en de ouden van dagen zonder inkomsten. Dit pand is op het eiland bekend als het armhuis. Het is begonnen in 1632 als een opvanghuis voor oud zeelieden:

Een schildje op 1 van de huizen in de Dorpsstraat:

En een beeld van een strandjutter:

De Parel, een van de vele oude huisjes op Vlieland:

Nog twee mooie huisjes:

Tegen de middag zijn we naar 't Badhuys gelopen. Een leuke strandtent aan het brede strand van Vlieland:

Onderweg kwamen we nog langs de reddingsbootschuur:

Gebouwd in 1825 en tegenwoordig een winkel/kunstgalerie. Ze hadden wel een leuk beeldje van een zwaluw:

Bij 't Badhuys, een cranberry eclaire:

Doe mee, verlos de zee! Plastic dopjes:

Om 12:30 hebben we de Vliehors Express gepakt voor een tour van 2 uur over de zandvlakte aan de westkant van Vlieland.

De Vliehors is een verbreed strand van ongeveer 24 vierkante kilometer, dat door de week voor een groot deel nu in gebruik is als militair oefenterrein. Ze schieten op oude tanks. Soms schiet een f-16 per ongeluk op de verkeerstoren, die in het oefengebied staat. Het lijkt hier wel een beetje op een scène uit Star Wars:

Aan de rand van de Vliehors staat het drenkelingenhuisje:

Het huisje stamt uit 1890 en werd hier neergezet als schuilplaats voor schipbreukelingen. Er lagen dekens, eenvoudige voedingsmiddelen en water opgeslagen. Tegenwoordig is het huisje ingericht met allerhande spullen die tijdens het strandjutten zijn gevonden, zoals de My Little Pony's die uit een zeecontainer komen:

De richting van het dorp:

De omheining is opgebouwd uit wrakhout en boeien. Hij wordt in de winter weggehaald en in de lente weer teruggeplaatst:

De tweede en laatste stop was aan het eind van het eiland. Normaal gesproken kan je Texel zien liggen. Maar met het regenachtige weer was het slechts een schim: 5195 Wel apart om hier te staan. 18 kilometer van het dorp. De Sahara van het Noorden lijkt inderdaad een beetje op een woestijn:

De banden van de truck laten een gedicht achter in het zand:

Vlieland:

Omdat het nog steeds regende hebben we nog een tijdje bij ’t Badhuys gezeten. Stortemelk Wit:

'S avonds zijn we bij Puur Vlieland gaan eten. Pizza & pasta. Daarna nog even vogels kijken op de dijk:

Dag 3 - Robbentocht

Vanochtend zijn we om 10:30 op robbentocht gegaan. De toch vertrekt van de KNRM steiger in de Jachthaven aan de oostkant van Vlieland.

Het plaatselijke roeiteam:

Er wordt gevaren met RIB’s (Rigid Inflatable Boat). De bodem is van aluminium of polyester gebouwd. Rondom de romp is een dikke, luchtgevulde rand aangebracht. De boten gaan rond de 45 kilometer per uur.

De zeehonden liggen op de Engelschhoek, een zandbank tussen Terschelling en Vlieland.

Op de zandbank liggen twee soorten zeehonden: de grijze zeehond en de grote kegelrob.

Er lagen er een stuk of 500. Elke zeehond eet 5-7 kilo vis per dag. Dat hakt er dus aardig in:

Aan het einde vaarden ze nog even een rondje voor de terrassen van Vlieland langs:

Na 45 minuten waren weer weer terug in de haven. Vanaf de jachthaven zijn we naar strandtent Oost gelopen:

Erg mooi hier, zo tussen de duinen:

Met uitzicht op zee:

Een bootje voor de kust:

Op weg terug kwamen we langs de Fortuna brouwerij van Vlieland.

Je kon er helaas geen bier drinken, behalve op de tour, maar dat kwam niet echt uit, qua tijden:

Aan deze kant van het eiland ligt ook een stuk bos:

Tussen de middag hebben we bij Gestrand geluncht. Toch even een Fortuna biertje:

Na de lunch wilden we nog even naar het Tromp Huys, maar dat bleek gesloten. Geen idee waarom, want op de site en naast de deur stond dat ze van 14:00-17:00 open zouden zijn.